Friday, December 19, 2008

This is the end..


..my only (blog)friend.
Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου για τη συντροφιά που μου κρατήσατε.
Ίσως κάποτε συζητήσουμε ξανά όλα όσα μας απασχολούν και μας προβληματίζουν.

Καλή τύχη

Νίκος Κ.

Tuesday, December 2, 2008

Το κοινωνικό πρόσωπο ενός τραπεζίτη /Update: Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας!


Και να που οι καιροί αλλάξανε..

Τα οράματα για την ελληνική κοινωνία και οι υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο σταμάτησαν να δίνονται (έστω και ψεύτικα) από τους αξιότιμους πολιτικούς μας.
Στο προσκήνιο πέρασαν, πλέον, οι ξακουστοί δημοσιογράφοι μας (θα τους συναντήσεις σε μια τηλεοπτική βόλτα κάθε βράδυ στις 8), οι προβληματισμένοι ψυχαγωγοί μας (βλ.Λαζόπουλο-μέχρι νεωτέρας) και ένας μεγάλος τραπεζίτης..ο Α.Βγενόπουλος.

Μάλιστα, ο τελευταίος, όχι μόνο νοιάζεται για την ελληνική κοινωνία και οικονομία με δημόσιες αναφορές του, αλλά με κάθε ευκαιρία φροντίζει να το δείχνει και έμπρακτα.
Άκουσον, άκουσον!!!
Ένας τραπεζίτης να νοιάζεται για τα προβλήματα του τόπου μας, για το κοινό καλό.

Το ερώτημα, όμως, εστιάζεται στο για ποιό λόγο ο κ.Βγενόπουλος νοιάζεται για όλους εμάς? Γιατί εκφράζει δημόσια το κοινωνικό πρόσωπο του ιδίου και της τράπεζας που εκπροσωπεί?

Πολλοί μιλούν για έναν μεγάλο ανθρωπιστή. Άλλοι πάλι για ένα άτομο που προσδοκά στην πολιτική και κατ'επέκταση στην εξουσία. Είναι αλήθεια ότι ο λόγος του είναι κατα βάση πολιτικός, χωρίς όμως να χαρακτηριζεται από τη ξύλινη γλώσσα του πολιτικού. Συχνά επίσης μιλά, ή πιο σωστά κρίνει του Έλληνες πολιτικούς.

Σε δημόσια τοποθέτησή του είπε:

Τα σοβαρά προβλήματα της χώρας (οικονομικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά, πολιτιστικά και ηθικά) επιδεινώνονται, ενώ οι αποσπασματικές πολιτικές πράξεις και κρίσεις για την αντιμετώπισή τους δείχνουν έλλειψη σοβαρότητας και υπευθυνότητας. Η άσκηση κυβερνητικής εξουσίας με κριτήριο τις δημοσκοπήσεις και το πολιτικό κόστος, η εύκολη λύση του ξύλινου πολιτικού λόγου αντί της σοβαρής ανάλυσης και της υπεύθυνης τοποθέτησης και οι πολιτικές και προσωπικές φιλοδοξίες, που κρύβονται στο όνομα της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του ελληνικού λαού, εξασφαλίζουν την επιδείνωση της κρίσης με απρόβλεπτες συνέπειες.


Όπως και να'χει αυτός ο άνθρωπος, όποιο σκοπό κι αν έχει, σου αρέσει να τον ακούς. Νομίζεις ότι είναι ο εκφραστής όλων όσων αισθάνεσαι βλέποντας την κατάντια του ελληνικού συστήματος. Και πιο πολύ σου αρέσει να τον ακούς, γιατί δεν περίμενες ποτέ ότι ένας μεγαλοτραπεζίτης, ένας μεγαλοεπιχειρηματίας, θα είχε τα ίδια πιστεύω (πλην των ποδοσφαιρικών) με σένα.

Thursday, November 20, 2008

Αττικό πράσινο


Μια πρωτότυπη ιστοσελίδα λειτουργεί εδώ και λίγες μέρες από την υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιώς.

Πρόκειται για μια χαρτογράφηση χώρων πρασίνου στο λεκανοπέδιο, τους οποίους οι κάτοικοι μπορούν να επισκεφτούν για περίπατο, αθλητισμό, πολιτισμό και αναψυχή.

Περιέχει φωτογραφικό υλικό καθώς και τη δυνατότητα εικονικής περιήγησης. Επίσης, περιλαμβάνει καταγραφή ελεύθερων χώρων σε κάθε δήμο που μπορούν να μετατραπούν σε πυρήνες αστικού πρασίνου.
<<Χώροι, δηλαδή, που είναι υπό διεκδίκηση είτε από φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είτε από κινήσεις πολιτών, αλλά το κράτος για διάφορους λόγους δεν τους αποδίδει>>.

Επισκεφτείτε την εδώ.

Friday, November 7, 2008

Ανέκδοτο.. Update!

Μια τιμητική διάκριση για το ιστολόγιο του Νίκου Κ.!
Βραβεύτηκε από το Α! μπε μπα Blog! Δείτε εδώ.



Μια φορά κι έναν καιρό, η προοδευτική σύζυγος αποφασίζει να κάνει δώρο στον άντρα της μια επίσκεψη σε στριπτιτζάδικο. Φτάνουν στο strip club και ο πορτιέρης λέει στον άντρα της:
- "Γεια χαρά Κώστα! Τί κάνεις;"
Η σύζυγος τότε τον ρωτάει αν είχε ξαναπάει σε αυτό το στριπτιτζάδικο, αλλά ο Κώστας της λέει:
- "Όχι, απλά πηγαίνουμε μαζί στο γυμναστήριο."
Όταν κάθισαν, η σερβιτόρα ρωτάει τον Κώστα αν θα πάρει το... συνηθισμένο του ποτό και του φέρνει τη μάρκα ουίσκι που του αρέσει. Η σύζυγος αρχίζει να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά:
- "Από που και ως πού ήξερε η σερβιτόρα ποιό ποτό πίνεις συνήθως;"
- "Έρχεται κι αυτή στο ίδιο γυμναστήριο και μία φορά συζητάγαμε σχετικά με ποτά κλπ"
- "Ας το καταπιώ κι αυτό...", λέει η σύζυγος.
Μετά από κάποια ώρα έρχεται και μία stripper στο τραπέζι τους, κάθεται στα πόδια του, τον παίρνει αγκαλιά και του λέει:
- "Γεια σου Κωστάκη μου! Να σου κάνω το χορό που σε τρελαίνει αγόραρε;"
Η σύζυγος πλέον είναι έξω φρενών, αρπάζει την τσάντα της και ορμάει έξω από το στριπτιτζάδικο. Ο Κώστας τρέχει από πίσω της και την βλέπει να μπαίνει σε ένα ταξί. Προτού προλάβει η σύζυγος να κλείσει την πόρτα, ο Κώστας προλαβαίνει και μπαίνει μέσα στο ταξί μαζί της. Προσπαθεί απεγνωσμένα να τα μπαλώσει, λέγοντάς της πως η στριπτιτζού τον πέρασε για κάποιον άλλο. Η σύζυγος όμως δεν τον πιστεύει και αρχίζει να του φωνάζει, να τον βρίζει, τον χτυπάει όλο νεύρα. Τότε γυρίζει ο ταξιτζής το κεφάλι του και του λέει:
- "Κώστα τι έγινε; Φαίνεται ότι απόψε διάλεξες πολύ άγρια γκόμενα..."

Wednesday, October 29, 2008

Ιστορίες καθημερινής τρέλας...


Φαίνεται ότι τα 28 δις που προσφέρει η κυβέρνηση στις ελληνικές Τράπεζες δεν είναι αρκετά για να διασφαλίσουν την εύρυθμη λειτουργία τους.

Χρειάζονται ακόμα 1.849,65 ευρώ, όσο είναι δηλαδή το χρέος του κ. Νίκου Θεοχαρίδη, συνταξιούχου του ΙΚΑ, με πιστοποιημένη βαριά αναπηρία και μηνιαίες απολαβές 450 ευρώ.

Σε 1 ώρα περίπου από τώρα, σύμφωνα πάντα με το ειδοποιητήριο της τράπεζας, έχει προγραμματιστεί ο πλειστηριασμός του διαμερίσματος των 51,68 τετραγωνικών στα Πατήσια. Σε αυτό ζει από το 1970 ο κ. Θεοχαρίδης με την 90χρονη μητέρα του, η οποία διατηρεί την επικαρπία.

Ιστορίες καθημερινής τρέλας ή κάτι περισσότερο? Σύγχρονα κοινωνικά δράματα επιτρέψτε μου να πω εγώ.

Monday, October 20, 2008

Αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή

Χρόνος... κάποιοι τον έχουν αποκαλέσει γιατρό και κάποιοι άλλοι αλήτη.

Ανεξάρτητα από τις πληγές που μπορεί να γιατρεύσει και τη πλήξη που συνήθως επιφέρει, ο χρόνος λειτουργεί αναπόφευκτα, χωρίς σχέδιο και υπολογισμούς.

Σε όποια φάση κι αν βρεθείς, μάταια θα αναζητήσεις το είδωλο σου στον καθρέφτη ύστερα από την επίδραση του πάνω σου.



Αφιερωμένο σε όλους τους συμπάσχοντες...


Επιστρέφω σε λίγο τα ρολά μου κλειστά
θέλω μόνο να φύγω κι ας γυρίσω ξανά
Επιστρέφω σε λίγο κι ας είναι αργά
τ΄όνειρο δεν αφήνω κι ας κοστίζει ακριβά
Επιστρέφω σε λίγο κι ας μην είσαι εκεί
δεν μπορώ άλλο να μείνω κι ίσως μια άλλη στιγμή

Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή
παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή
την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει
αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή

Επιστρέφω σε λίγο δε θα πάω μακριά
την αλήθεια θα κρύβω για μια μόνο βραδιά
Επιστρέφω σε λίγο είναι η πόλη μικρή
στην υγειά μας θα πίνω κι ίσως μια άλλη στιγμή

Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή
παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή
την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει
αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή


Στίχοι: Onirama
Μουσική: Onirama

** Ευχαριστώ τον side21 για την πρόσκληση, αλλά έχω παίξει το αντίστοιχο παιχνίδι.

Wednesday, October 8, 2008

Βρε λες?



Πριν το γάμο...

Αυτός: Ναι. Επιτέλους. Δεν μπορούσα να περιμένω άλλο.

Αυτή: Θέλεις να φύγω;

Αυτός: Όχι. Ούτε καν να το σκέφτεσαι!

Αυτή : Με αγαπάς;

Αυτός : Φυσικά! Όσο πάει και πιο πολύ!

Αυτή: Με έχεις απατήσει ποτέ;

Αυτός: Όχι βέβαια!

Αυτή: Θα με φιλήσεις;

Αυτός: Οπωσδήποτε!

Αυτή : Θα με χτυπήσεις;

Αυτός: Είσαι τρελή; Δεν είμαι τέτοιος τύπος!

Αυτή: Μπορώ να σε εμπιστευτώ;

Αυτός: Ναι.

Αυτή: Αγάπη μου!


Μετά το γάμο...

Απλά ξαναδιάβασε από το τέλος προς την αρχή!!!

Wednesday, October 1, 2008

Update: Κούραση.. μετα γενεθλίων!

Αν και δεν είχα σκοπό να ανακοινώσω την σημαντικότητα τούτης της μέρας, το όμορφο δώρο της γλυκοκερασοζουζούνας με έκανε να αναθεωρήσω! Σήμερα, λοιπόν, μεγαλώνω, ωριμάζω όπως λέει κι ο φίλος ιντερνετάκιας!

Ζουζούνα μου, σ'ευχαριστώ πολύ! Είναι τρέλα!!!





Είναι στιγμές που δεν σε βαστούν τα πόδια σου. Δε μπορεί, θα το'χεις νιώσει. Τα νεύρα σου πολλαπλασιάζονται στη προσπάθεια σου να τους ικανοποιήσεις όλους, και απλές καθημερινές δουλειές σου φαίνονται βουνό.

Τελικά, δεν ξέρω αν στη περίπτωση μου φταίει η κούραση του καλοκαιριού που συσσωρεύτηκε έως τώρα (ταξίδια, ξενύχτια, πιέση). Το μόνο σίγουρο είναι ότι χρειάζομαι επειγόντως λίγο χρόνο για μένα, λίγο χρόνο για ξεκούραση.

Ουφ!

Thursday, September 18, 2008

Γηρατειά: Θλιμμένος χειμώνας ή δεύτερη άνοιξη?

Ο κύριος στη φωτογραφία ονομάζεται Τομόζι Τανάμπε και είναι ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο, καθώς χτες γιόρτασε τα 113α του γενέθλια.

Γνήσιος Ιάπωνας και λάτρης της υγιεινής διατροφής, θεωρεί ότι το μυστικό της μακροζωίας του οφείλεται στην απουσία αλκοόλ από τη καθημερινότητά του.


Ο ίδιος φαίνεται να απολαμβάνει την ηλικία του και δηλώνει ότι θέλει να ζήσει ακόμα 10 χρόνια, συνεχίζοντας τη καταγραφή των καθημερινών του εμπειριών στο αγαπημένο του ημερολόγιο.

Τελικά πρέπει να αντιμετωπίζουμε την εύθραυστη τρίτη ηλικία ως θλιμμένο χειμώνα ή ως δεύτερη άνοιξη?

Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι λίγοι έχουν την ίδια δίψα για ζωή, όπως ο 113χρονος Τανάμπε.



Είπαν για τα γηρατειά:

  • Μέσα σε κάθε γέρο υπάρχει ένας νέος που αναρωτιέται τι στο καλό συνέβη. Ανώνυμος

  • Αν ήξερα ότι επρόκειτο να ζήσω τόσο πολύ, θα φρόντιζα καλύτερα τον εαυτό μου. Ανώνυμος

  • Παιδική ηλικία είναι όταν σου επιτρέπουν να μείνεις ξύπνιος μέχρι αργά την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Γεράματα είναι όταν σε αναγκάζουν να το κάνεις. Bill Vaughan, 1915-1977, Αμερικανός δημοσιογράφος

  • Όλοι θέλουν να ζήσουν πολύ, κανένας όμως δεν θέλει να γεράσει. Βενιαμίν Φραγκλίνος, 1706-1790, Αμερικανός Πολιτικός και Συγγραφέας

  • Καταλαβαίνεις ότι γέρασες όταν στα γενέθλιά σου τα κεριά κοστίζουν περισσότερο από την τούρτα. Bob Hope, 1903-2003, Αμερικανός κωμικός

  • Σκεφτόμουν γιατί οι άνθρωποι φαίνεται να διαβάζουν πολύ περισσότερο τη Βίβλο καθώς γερνούν. Και μετά μου ήρθε: ετοιμάζονται για τις εισαγωγικές τους εξετάσεις. George Carlin, 1936-2008, Αμερικανός κωμικός

  • Στην ηλικία μου, τα λουλούδια με τρομάζουν. George Burns, 1896-1996, Αμερικανός κωμικός

**Ο τίτλος της ανάρτησης είναι δανεισμένος από το ομώνυμο βιβλίο του R. Slater.

Friday, September 12, 2008

For a successful married life


Λένε ότι πίσω από έναν επιτυχημένο άνδρα κρύβεται μια σπουδαία γυναίκα.

Είθισται με τον όρο επιτυχημένο να εννοούμε έναν άνδρα που αμοίβεται με πλουσιοπάροχο μισθό (συνήθως σε δουλειά αναγνωρισμένου κύρους), που απολαμβάνει τον σεβασμό των γύρω του κι έχει μια αρμονική οικογενειακή ζωή.

Αν από τον παραπάνω ορισμό εξαιρέσουμε την οικογενειακή ζωή, τότε ισχύει και πάλι το γνωστό ρητό, ότι πίσω δηλαδή από αυτό τον άνθρωπο κρύβεται πάντα μια σπουδαία ή φιλόδοξη/όμορφη/δυναμική/κλπ. γυναίκα. Το αν ο κύριος Επιτυχημένος έχει 2 αποτυχημένους γάμους, 4 κουτσούβελα (τα οποία δικαστικώς ζουν με τη μαμά) και αρκετούς εχθρούς τους οποίους απέκτησε κατά την ανέλιξή του αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Δεν παύει να έχει μια εξίσου σπουδαία γυναίκα στο πλευρό του, η οποία τυχαία μπήκε στη ζωή του όταν ο ίδιος γνώρισε την επιτυχία. Σίγουρα αυτή η νέα, όμορφη και φιλόδοξη κυρία δεν λογάριασε το χρήμα, το κάλλος και την ηλικία για να ερωτευτεί.

Η επιτυχία ως ρυθμιστής των σχέσεων...

Sunday, September 7, 2008

3 ευχές-Blogoπαίχνιδο


Η αγαπημένη παρέα της Χουακίνα μου ζήτησε να ευχηθώ εις τριπλούν..για μένα, για κάποιον άλλον/άλλη και για τον εχθρό μου.


Μία για μένα:
Να είμαι υγιής και να μπορώ να προσφέρω, σε όλα τα επίπεδα..





Μία για σένα:
Να θέτεις στόχους, να κάνεις όνειρα κι όταν φτάσει η ώρα του απολογισμού να πεις: Ναι, τα κατάφερα!







Μία για τον εχθρό μου:
Να είσαι καλά. Δε σου κρατάω κακία, άλλωστε μέχρι κι ο Χριστός είχε μπόλικους εχθρούς. Παρόλα αυτά, σου εύχομαι να μην πιάσει καμιά ευχή σου. Και να μη σου σηκώνεται, καραγκιόζη! :-p

Monday, September 1, 2008

Καλώς σας βρήκα!


2 μήνες περίπου από την τελευταία μου ανάρτηση... Το παράξενο είναι ότι δεν μου έλειψε τόσο το να σας γράψω τα νέα μου αλλά το να διαβάσω τις δικές σας ιστορίες και να επικοινωνήσουμε.


Ήταν για μένα ένα μεγάλο καλοκαίρι με αρκετές υποχρεώσεις και πολλά ταξίδια. Το να είσαι με μια βαλίτσα στο χέρι είναι κάτι που μισώ αφάνταστα. Παρόλα αυτά οι μοναδικές στιγμές που πέρασα με αγαπημένα πρόσωπα ήταν αρκετές για να ξεχάσω τις όποιες δυσκολίες.


Λένε ότι μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Αν κάποιος μου ζητούσε να συνδυάσω αυτό το καλοκαίρι με μια εικόνα τότε αυτή δε θα μπορούσε να είναι άλλη από την παραπάνω... τις χίλιες λέξεις επιτρέψτε μου να τις κρατήσω για μένα. Καλώς σας βρήκα!

Wednesday, July 2, 2008

--> Μου'χετε λείψει.. Επιστρέφω! Καλό καλοκαίρι!

Άντε να λύσουμε, να ξεκινήσουμε
και τους βαρέθηκα δεν τους μπορώ.
Να ξενυχτήσουμε και να μεθύσουμε,
να τους ξεχάσουμε όλους εδώ.






Καλή αντάμωση...

Wednesday, June 25, 2008

Αχαριστία


Το ότι οι περισσότεροι άνθρωποι λειτουργούν με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον, κοινώς κοιτάζοντας τον εαυτούλη τους είναι γνωστό (ναι, πίστεψέ το).
Το γεγονός, όμως, ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να είναι άτομα που έχεις βασιστεί κι εμπιστευτεί, δηλαδή άτομα υπεράνω πάσης υποψίας, τότε αυτό σε εκπλήσσει και σε πληγώνει.

Θα' θελα να μοιραστώ μαζί σας αυτή την εμπειρία με τη παρακάτω ιστορία:

Ήταν ένας τύπος που κάθε πρωί έδινε στο ζητιάνο της γειτονιάς του από ένα ευρώ.

Αυτό γινόταν για κανένα τρίμηνο. Στη συνέχεια συνέχιζε κάθε πρωί να τον χαρτζιλικώνει, αλλά πλέον του έδινε 50 λεπτά. Μετά από κανένα χρόνο μειώθηκε το ποσό σε 20 λεπτά και στο τέλος σταμάτησε να του δίνει λεφτά.

Κάποια μέρα τον σταμάτησε ο ζητιάνος και τον ρώτησε γιατί δεν του δίνει πια λεφτά.

Οπότε ο τύπος του είπε:

- Στην αρχή ήμουν ελεύθερος, οπότε σου έδινα ένα ευρώ. Μετά παντρεύτηκα, ξέρεις, γυναίκα, έξοδα... οπότε σου έδινα 50 λεπτά. Μετά έκανα ένα παιδί, ξέρεις, πάμπερς, γάλατα... οπότε σου έδινα είκοσι λεπτά. Μετά έκανα και δεύτερο παιδί, αυξήθηκαν τα έξοδα, οπότε σταμάτησα να σου δίνω λεφτά.

Και ο ζητιάνος έξαλλος: - Καλά, ρε βλαμμένε, κάνεις παιδιά με τα λεφτά μου;


Τελικά ποιά είναι τα όρια της καλοσύνης και της αγάπης... πόσο εύκολα μπορούν αυτές οι δύο αξίες να γυρίσουν μπούμερανγκ και να προδοθείς. Αλλά αν κοίταζες κι εσύ τον εαυτούλη σου δε θα' χες τώρα αυτό το πρόβλημα! Δε θα αισθανόσουν ξεκρέμαστος.
Ας είναι... κάνε αυτό που λέει η καρδιά σου και μη σκέφτεσαι τίποτε άλλο. Κάποια μέρα θα δικαιωθείς και θα αγαπηθείς...ΑΛΗΘΙΝΑ.

Sunday, June 22, 2008

Καλό ταξίδι Αργύρη...

Φέτος το καλοκαίρι δε θα παίξουμε μαζί ποδόσφαιρο στη παραλία...


Να προσέχεις εκεί πάνω.

Monday, June 16, 2008

10+1 άχρηστες πληροφορίες!

Αν και δε μου αρέσει να περιαυτολογώ, αυτή τη φορά θα το κάνω γιατί μου το ζήτησαν δύο καλά φιλαράκια. Ο antoine και η butterfly με κάλεσαν, λοιπόν, να γράψω 10+1 άχρηστες πληροφορίες για τον εαυτό μου.

Έχουμε και λέμε...

1. Αγαπώ το ποδόσφαιρο και γενικότερα τον αθλητισμό.


2. Μισώ το κουτσομπολιό.


3. Σιχαίνομαι τη ρουφιανιά.



4. Αν και έχω σπουδάσει μαθηματικά, το αγαπημένο μου μάθημα στο σχολείο ήταν τα Κείμενα.



    5. Το μικρόβιο για την ενασχόλησή μου με τα blogs μού το κόλλησε ο internetakias!



    6. Οι περισσότεροι φίλοι μου δεν ασχολούνται με το διαδίκτυο.



    7. Αν και οι διαδικτυακοί μου φίλοι είναι αρκετοί μονάχα 2 άτομα έχω συναντήσει από κοντά.




    8. Ο παιδικός μου έρωτας ήταν η Σάρον Στόουν!




        9. Το όνειρο μου είναι να ζήσω μακριά από την Αθήνα.




        10. Είμαι ρατσιστής...στους μ@...ες.




        (10+1=)11. Οι δύο αξίες που μου έχουν προσφέρει τα πάντα μέχρι


        σήμερα στη ζωή μου είναι η


        υπομονή και ο σεβασμός.

        Ας πάρουν τη σκυτάλη οι: magic robot, Μαράκι, una mama, αχτίδα, κοράλι, αεκτζούδες.

        Tuesday, June 10, 2008

        Η φράση-Blogοπαίχνιδο!


        Η φίλη una mama μου ζήτησε να παίξω ένα ακόμη πρωτότυπο παιχνιδάκι λέγοντας μια φράση που χρησιμοποιώ συχνά.

        Αν και δεν έχω κάποιο ρητό που να με αντιπροσωπεύει απόλυτα, μια φράση που χρησιμοποιώ αρκετά συχνά στη καθημερινότητά μου είναι η: Chill out...

        Με αυτή τη φράση προσπαθώ να προτρέψω κάποιον να δείξει λίγη ηρεμία, ακόμα και τον ίδιο μου τον εαυτό σε στιγμές σύγχυσης... Ό,τι <<παράξενο>> και να μας συμβεί δε συντρέχει λόγος πανικού.

        Καλώ επίσης όποιον άλλον θέλει να μας πει τη δική του φράση...

        Wednesday, June 4, 2008

        Όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι...

        Η φιλία μεταξύ Νίκου Κ. και Vagsiok ξεκίνησε εκτός διαδικτύου. Όταν όμως ο δεύτερος αποφάσισε να μπει στη blogόσφαιρα, τα πράγματα πήραν μια περισσότερο επαγγελματική τροπή...



        Συνεχίζεται...

        Monday, June 2, 2008

        Έλληνας κροίσος...


        Ελλάδα: Η χώρα των νεόπλουτων και των φτωχών.

        Monday, May 26, 2008

        ΣΩΣΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η...(βλ.κάτω) -blogοπαίχνιδο!


        Ο φίλος (Ηρακλάρας) Μanolito μου ζήτησε να σας μπερδέψω...λέγοντας αλήθειες και ψέματα!

        Κανόνες παιχνιδιού:
        Γράφεις 4 προτάσεις που αφορούν εσένα.
        Ζητάς από τους αναγνώστες να ψηφίσουν ποια απ’όλες είναι αληθινή.
        Μόνο μία από αυτές ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
        1. Το πραγματικό μου όνομα είναι Νίκος Κανένας. Ζω και εργάζομαι στη Φλώριδα ως πλαστικός χειρούργος. Η επίσημη ιστοσελίδα μου είναι: http://www.nikosk.com/about.html


        2. Καπνίζω ακατάπαυστα από τα 13. Μέχρι σήμερα δεν έχω καταφέρει να το κόψω κι έχω φτάσει να κάνω 6 πακέτα τη μέρα! HELP!


        3. Σε ηλικία 11 ετών συνάντησα τον Πελέ στην Αθήνα, στα πλαίσια μιας εκδήλωσης της Mastercard.


        4. Λατρεύω να βλέπω τον αποβιταμωμένο Τζόλε να σηκώνει κούπες και τον αλαζόνα Σωκράτη να ειρωνεύεται τον μεγάλο Ρίμπο.

        Υ.Γ: Το παράξενο είναι ότι κάποια από τις παραπάνω προτάσεις είναι αλήθεια!


        Ας μας πουν τις δικές τους αλήθειες-ψέματα οι: una mama, vagsiok, bas ντικσιον, gigaga, λυδία, irene, elate κι όποιος άλλος επιθυμεί.



        ΣΩΣΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η 3!!! Συγχαρητήρια σε όσους το βρήκαν. Και για του λόγου το αληθές: