Thursday, November 20, 2008

Αττικό πράσινο


Μια πρωτότυπη ιστοσελίδα λειτουργεί εδώ και λίγες μέρες από την υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιώς.

Πρόκειται για μια χαρτογράφηση χώρων πρασίνου στο λεκανοπέδιο, τους οποίους οι κάτοικοι μπορούν να επισκεφτούν για περίπατο, αθλητισμό, πολιτισμό και αναψυχή.

Περιέχει φωτογραφικό υλικό καθώς και τη δυνατότητα εικονικής περιήγησης. Επίσης, περιλαμβάνει καταγραφή ελεύθερων χώρων σε κάθε δήμο που μπορούν να μετατραπούν σε πυρήνες αστικού πρασίνου.
<<Χώροι, δηλαδή, που είναι υπό διεκδίκηση είτε από φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, είτε από κινήσεις πολιτών, αλλά το κράτος για διάφορους λόγους δεν τους αποδίδει>>.

Επισκεφτείτε την εδώ.

Friday, November 7, 2008

Ανέκδοτο.. Update!

Μια τιμητική διάκριση για το ιστολόγιο του Νίκου Κ.!
Βραβεύτηκε από το Α! μπε μπα Blog! Δείτε εδώ.



Μια φορά κι έναν καιρό, η προοδευτική σύζυγος αποφασίζει να κάνει δώρο στον άντρα της μια επίσκεψη σε στριπτιτζάδικο. Φτάνουν στο strip club και ο πορτιέρης λέει στον άντρα της:
- "Γεια χαρά Κώστα! Τί κάνεις;"
Η σύζυγος τότε τον ρωτάει αν είχε ξαναπάει σε αυτό το στριπτιτζάδικο, αλλά ο Κώστας της λέει:
- "Όχι, απλά πηγαίνουμε μαζί στο γυμναστήριο."
Όταν κάθισαν, η σερβιτόρα ρωτάει τον Κώστα αν θα πάρει το... συνηθισμένο του ποτό και του φέρνει τη μάρκα ουίσκι που του αρέσει. Η σύζυγος αρχίζει να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά:
- "Από που και ως πού ήξερε η σερβιτόρα ποιό ποτό πίνεις συνήθως;"
- "Έρχεται κι αυτή στο ίδιο γυμναστήριο και μία φορά συζητάγαμε σχετικά με ποτά κλπ"
- "Ας το καταπιώ κι αυτό...", λέει η σύζυγος.
Μετά από κάποια ώρα έρχεται και μία stripper στο τραπέζι τους, κάθεται στα πόδια του, τον παίρνει αγκαλιά και του λέει:
- "Γεια σου Κωστάκη μου! Να σου κάνω το χορό που σε τρελαίνει αγόραρε;"
Η σύζυγος πλέον είναι έξω φρενών, αρπάζει την τσάντα της και ορμάει έξω από το στριπτιτζάδικο. Ο Κώστας τρέχει από πίσω της και την βλέπει να μπαίνει σε ένα ταξί. Προτού προλάβει η σύζυγος να κλείσει την πόρτα, ο Κώστας προλαβαίνει και μπαίνει μέσα στο ταξί μαζί της. Προσπαθεί απεγνωσμένα να τα μπαλώσει, λέγοντάς της πως η στριπτιτζού τον πέρασε για κάποιον άλλο. Η σύζυγος όμως δεν τον πιστεύει και αρχίζει να του φωνάζει, να τον βρίζει, τον χτυπάει όλο νεύρα. Τότε γυρίζει ο ταξιτζής το κεφάλι του και του λέει:
- "Κώστα τι έγινε; Φαίνεται ότι απόψε διάλεξες πολύ άγρια γκόμενα..."

Wednesday, October 29, 2008

Ιστορίες καθημερινής τρέλας...


Φαίνεται ότι τα 28 δις που προσφέρει η κυβέρνηση στις ελληνικές Τράπεζες δεν είναι αρκετά για να διασφαλίσουν την εύρυθμη λειτουργία τους.

Χρειάζονται ακόμα 1.849,65 ευρώ, όσο είναι δηλαδή το χρέος του κ. Νίκου Θεοχαρίδη, συνταξιούχου του ΙΚΑ, με πιστοποιημένη βαριά αναπηρία και μηνιαίες απολαβές 450 ευρώ.

Σε 1 ώρα περίπου από τώρα, σύμφωνα πάντα με το ειδοποιητήριο της τράπεζας, έχει προγραμματιστεί ο πλειστηριασμός του διαμερίσματος των 51,68 τετραγωνικών στα Πατήσια. Σε αυτό ζει από το 1970 ο κ. Θεοχαρίδης με την 90χρονη μητέρα του, η οποία διατηρεί την επικαρπία.

Ιστορίες καθημερινής τρέλας ή κάτι περισσότερο? Σύγχρονα κοινωνικά δράματα επιτρέψτε μου να πω εγώ.

Monday, October 20, 2008

Αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή

Χρόνος... κάποιοι τον έχουν αποκαλέσει γιατρό και κάποιοι άλλοι αλήτη.

Ανεξάρτητα από τις πληγές που μπορεί να γιατρεύσει και τη πλήξη που συνήθως επιφέρει, ο χρόνος λειτουργεί αναπόφευκτα, χωρίς σχέδιο και υπολογισμούς.

Σε όποια φάση κι αν βρεθείς, μάταια θα αναζητήσεις το είδωλο σου στον καθρέφτη ύστερα από την επίδραση του πάνω σου.



Αφιερωμένο σε όλους τους συμπάσχοντες...


Επιστρέφω σε λίγο τα ρολά μου κλειστά
θέλω μόνο να φύγω κι ας γυρίσω ξανά
Επιστρέφω σε λίγο κι ας είναι αργά
τ΄όνειρο δεν αφήνω κι ας κοστίζει ακριβά
Επιστρέφω σε λίγο κι ας μην είσαι εκεί
δεν μπορώ άλλο να μείνω κι ίσως μια άλλη στιγμή

Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή
παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή
την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει
αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή

Επιστρέφω σε λίγο δε θα πάω μακριά
την αλήθεια θα κρύβω για μια μόνο βραδιά
Επιστρέφω σε λίγο είναι η πόλη μικρή
στην υγειά μας θα πίνω κι ίσως μια άλλη στιγμή

Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή
παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή
την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει
αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή


Στίχοι: Onirama
Μουσική: Onirama

** Ευχαριστώ τον side21 για την πρόσκληση, αλλά έχω παίξει το αντίστοιχο παιχνίδι.

Wednesday, October 8, 2008

Βρε λες?



Πριν το γάμο...

Αυτός: Ναι. Επιτέλους. Δεν μπορούσα να περιμένω άλλο.

Αυτή: Θέλεις να φύγω;

Αυτός: Όχι. Ούτε καν να το σκέφτεσαι!

Αυτή : Με αγαπάς;

Αυτός : Φυσικά! Όσο πάει και πιο πολύ!

Αυτή: Με έχεις απατήσει ποτέ;

Αυτός: Όχι βέβαια!

Αυτή: Θα με φιλήσεις;

Αυτός: Οπωσδήποτε!

Αυτή : Θα με χτυπήσεις;

Αυτός: Είσαι τρελή; Δεν είμαι τέτοιος τύπος!

Αυτή: Μπορώ να σε εμπιστευτώ;

Αυτός: Ναι.

Αυτή: Αγάπη μου!


Μετά το γάμο...

Απλά ξαναδιάβασε από το τέλος προς την αρχή!!!